می رفت دختربچه ای همراه اُمَّ ش
درکوچه های شهر، اُمَّ ش گفت ای کاش
این چادر زهرا نیفتد از سر تو
یا فاطمه پشت و پناه دخترم باش
کاش هر روز در این چادر زیبا باشی
در پناه و کنف حضرت زهرا باشی
کاش حرمت بنهی بر سر مامان عزیز
تا که خوشبختی و عزت به تماشا باشی
سایه ات از سرم کم مباد
که سیاهی ات
راهی سپیدی صبح بهشتم می کند
.... ان شاءالله
چادرم باشد مرا معیار ایمان و شرف
همچو مروارید زیبایم درون یک صدف
دید نامحرم نیفتد لاجرم بر سوی من
افتخارم باشد این،زهرا بود الگوی من
مدعی گوید که چادر یک نشان فانی است
من ولی گویم که با چادر تنم اسلامی است
مدعی گوید که با چادر کلاست باطل است
من ولی گویم که ایمانم ز چادر کامل است
مدعی خواهد مرا بی دین کند با لفظ دوست
چادر من همچو تیر زهرگین،بر چشم اوست
بهلول حبیبی زنجانی
اتل متل سمانه یه دختر شهیده
یه دختری که هیچ وقت بابا جونو ندیده
بابا وقتی شهید شد مامان حامله بوده
بعد که سمانه اومد دیگه جنگی ندیده
نگاهت می کنم با عشق
ماشالّا می گمِت آروم
چشام باشه کف پاهات
گل نازم شدی خانوم
من از تو چشم تو خوندم
خدا آدم رو دوست داره
یه وقتایی که دلتنگه
براش بارون رو می باره
نوشته : وبلاگ مرواریدی در صدف 